Zdejmij torbę ze stołu. Tu się je.
Na talerzach.
Nie truj, Maizy.
Poskarżę. Powiedziałaś "truj".
- Nie ma w tym nic złego. - Myślałam, że to przekleństwo.
- Masz na myśli "pieprz". - Właśnie.
Pozwolisz?
Chłopak z szóstej klasy gonił mnie na rowerze a ja uciekałem.
Kiedy się zmęczyłem i upadłem, uderzył mnie butem.
- Podziękuj rodzicom. - Jak to?
To był ich pomysł z przeprowadzką.
Nie zarabiali wystarczająco w lndianapolis.
Chociaż byli całkiem szczęśliwi.
Podziękuj im za bycie prześladowanym.
- Poskarżę. - Zamknij jadaczkę.
- Tornister nie powinien być na podłodze. - Zawsze musi być draka.
- Wbijasz mi paznokcie w ramię! - Podnieś to!
Miałaś mi otworzyć drzwi.
Nie miałaś nas bić.
Jestem Amerykaninem. Mam prawa!
Maizy, czy ja cię zbiłam?
Nie, ale dwukrotnie powiedziałaś "gówno". Raz na poważnie.
Mam lepsze rzeczy do roboty niż się z tobą cackać, gnojku.
Co na przykład, spotykać się z przyjaciółmi których nie masz?
Czemu się nie zamkniesz?
Zmusisz mnie?
Ja tu rozkazuję, jak nie ma mamuśki.
- Nie znoszę jak ją tak nazywasz. - Trudno.
Ty ośle!
- Po co są chłopcy? Są tacy głośni. - Zamknij się!
- Ty się zamknij! - Potrzebujemy chłopców...
żeby dorośli, ożenili się i zamienili w cienie.
Wypuść psa.
Percy!
"Chińskie jedzenie"
Wspaniały obiad, mamo. Skąd bierzesz na to czas?
Miles.
Maizy, połóż to.
- Wygrałeś wczoraj w hokeja? - Hokej się skończył dwa tygodnie temu.
Domyślam się, że nie chcesz kija do hokeja na urodziny.
Wiesz co?
Kiedy tata pojedzie do Nowego Jorku, wezmę tydzień zwolnienia.
Żeby poszukać nowej sprzątaczki?
- Znudziła mi się twoja niegrzeczność. - Naprawdę?
Wszyscy mamy już tego dość.
- To dobry pomysł. - Dziękuję.
- Jak ciasto? - Niezłe.
Będziesz rano w pracy?
Nie da się tego uniknąć.
Nie wyglądasz na uszczęśliwionego.
Jeśli musisz wiedzieć, nie bawi mnie praca dla mojej dziewczyny.
Cóż, powiedziałem to.
Buck, kocham cię.
Nic na to nie poradzę. Chcę wyjść za mąż i założyć rodzinę.
Zegar tyka.
Chciałabym usłyszeć odgłosy małych stópek zanim umrę.
Znajdę ci myszkę i arkusz metalu.
- Rozchmurz się, dobrze? - Nie zaczynaj ze mną.
Nie zaczynam. Znam siebie.
Wiem co lubię.
Lubię moich przyjaciół i wolność.
Lubię wiedzieć, że mogę grać w golfa kiedy mi się podoba.
Nikogo nie krzywdzę. Nie rozumiem w czym problem.
To najlepszy sposób by zostać samotnym.
- Czemu się kłócimy? - Rozmawiamy.
Powiedziałem, że będę w pracy rano. I będę.
Dobrze.
Muszę to powiedzieć.
Wiem że się powtarzam, ale chcę to powiedzieć.
To na podstawie przeszłości.
Przyjdziesz? Przysięgasz? Rano? Obiecujesz?
Chanice, będę z tobą otwarty.
Gdybym mógł wymyśleć wiarygodną wymówkę, zrobiłbym to.
Cześć.
- O mój Boże! - Co?
Chwileczkę. To twoja ciotka.
Co się stało?
Twój ojciec miał atak serca.
Kto przypilnuje dzieci?
Marcie. Jest naprzeciwko.
To ostatnia osoba, którą poprosiłabym o przysługę.
A Neville'owie?
Możesz do nich zadzwonić?
Chciałabym jechać jak najszybciej się da.
Jestem taka bezradna.
Nie zaczynaj o tym czemu się przeprowadziliśmy.
To nie ma nic wspólnego z tym co się stało.
Przepraszam.
To tylko myśl.
A Buck? Pewien jestem, że będzie chciał pomóc.
To nie jest moment na dyskusje o twoim bracie.
- Nie chcę go tu. - To tylko myśl.
Nie ma dzieci. Nie jest żonaty. Nawet nie pracuje!
Jest trochę dziwny, ale to rodzina, no i jest odpowiedzialny.
Buck nie jest kimś, z kim bym chciała zostawić dzieci.
Dziwacy z którymi przebywa!
Kobieta, która sprzedaje opony.
Wyścigi konne, hazard. Widzisz go tu?
Dobrze.
Dzwoń do Neville'ów.
Jedziemy do Indianapolis?
Ja z tatą.
A my nie?
To nie jest dobry pomysł.
Dzięki.
Bardzo kocham mego ojca.
Dlaczego więc się przeprowadziłaś?
Gdyby moja rodzina tak zrobiła, też bym dostała ataku serca.
Rozumiem.
- Kto się nami zajmie? - Państwo Neville.
- To ma być żart? - Nie lubisz ich?
- Ten pies obwąchuje jaja. - Nie mów tak.
Pan Neville krzyczał na Michaela, bo ich pies obwąchiwał mu jaja.
- Nie używaj tego słowa. - Nie znam innego.
Możemy porozmawiać z panem Neville.
Przykro mi, skarbie. Są na Florydzie.
Idź do łóżka.
Musisz wstać do szkoły.
- Kto jest na Florydzie? - Wracaj do łóżka.
- Jakie jest inne słowo na jaja? - Idź do łóżka.
Jądra.
Co?
Nie sądzę, żebyśmy mieli wybór.
Możemy mu ufać?
Tak?
Buck, to Bob.
Bob? Co za Bob?
Twój brat.
Bobby! Zaczekaj chwilę.
Właśnie użyłem twojego prezentu gwiazdkowego.
Clappera.
Jak się masz, sikawko?
Jezu! Jesteś pijany?
Wiesz co?
Musimy się spotkać. Nie byłem u ciebie od kiedy się przeprowadziłeś.
Przepraszam za krzaki. Nie wiedziałem
że tak łatwo się zapalą.
Miałeś rację. Nie powinienem był postawić grilla tak blisko.
Ojciec Cindy miał dzisiaj atak serca.
Chcielibyśmy pojechać do lndianapolis jak najszybciej się da.
Ale nie wiemy co zrobić z dziećmi.
Musimy znaleźć kogoś do opieki. Jeżeli nie jesteś zajęty...
Co na to Cindy? Zgadza się?
Tak.
Świetnie. Będę zaszczycony.
Ciągle mam tylko jeden pokój. Chcę wynająć coś większego.
Ale mogą przywieźć śpiwory. Będzie zabawa.
Zrobimy namioty. Przywieź zabawki i masło orzechowe.
- Będzie świetnie. - Myślałem, że tu przyjedziesz.
Dzieci mają szkołę.
Gdzie moja głowa? Naturalnie.
Dzisiaj, czy jutro rano?
Dzisiaj byłoby lepiej, jeśli możesz.
Dzisiaj więc. Nic się nie martw.
Pakuję się i wyruszam.
Dzięki. Do zobaczenia wkrótce.
Może to zrobić. Spał, obudziłem go.
O tej porze, to dobry znak. Załatwione.
Dobrze, to, to i to.
Torba, torba, torba.
To wystarczy.
Cześć.
Chanice, skarbie?
Mam złe wiadomości.
Pozwól, że zgadnę.
Nie przychodzisz rano do pracy.
Pozwól...
Nie, ale... Nie musisz...
Czy mogłabyś... Daj mi...
Pozwól, że...
Nie... Daj mi...
Do widzenia.
Dawno nie widziałem dzieciaków.
Tia ma chyba z dziewięć lat.
Dziewięć lub dziesięć.
I dwa nowe. Mają...
Larry i...
Betsy.
Betsy...
Jennifer.
Larry i Jennifer. Miłe dzieciaki.
Skarbie, on ma 40 lat. Poradzi sobie.
Skończ się pakować. Ja przypilnuję Bucka.
Co u diabła?
Gdzie wszyscy?
Bob?
To nie jest zabawne. Obudź się!
- Dupa mi marznie. - O cholera!
Chyba wariuję, Bob.
Buck?
Tutaj!
Czy masz pojęcie, ile jest dużych, białych domów na tej ulicy?
Co?
- Cicho. - Co?
- Co mam zrobić z samochodem? - Na miłość boską!
Przepraszam, panie Hatfield.
Jest druga w nocy!
Co słychać? Przepraszam za spóźnienie.
- Nie, dzięki za przyjazd. - Co się stało z wąsami?
- Musiałem zgolić. - Jak Cindy?
- Niedobrze. - A jej ojciec?
- Ciężko powiedzieć. - Te terminy medyczne. Zawał?
Rzuciłem palenie. Czy to nie osiągnięcie?
Teraz palę cygara. Plan pięcioletni.
Zrezygnowałem z papierosów, potem cygara, potem fajki...
potem żucie tytoniu, potem guma przeciwnikotynowa.
Świetnie.
Pieniądze.
- Zostawię ci czeki. - Nie, mam dużo pieniędzy.
Proszę.
Mam pieniądze. Chciałbym to zrobić.
Dobrze? Proszę.
Oddam ci jak wrócimy.
Nie będę miał kłopotu ze zrealizowaniem
czyjegoś czeku z innego stanu?
Byłem taki zajęty, że nie zdążyłem do banku.
- Nie sądzę, żeby był kłopot. - Pozwól, że ci zostawię czeki.
- Jeśli tak ci pasuje. - Tak będzie prościej.
Dobrze. Masz przepychacz?
Skoro rozmawiamy o tych sprawach. Na rano.
Mam kiepską kanalizację. Wasza pewnie jest dobra.
Tak sądzę. Nie przejmuj się.
Wszystko będzie dobrze. Miałem ostatnio zatwardzenie.
Doprowadza mnie to do obłędu. Nie wiem czemu jem ostatnio tyle sera.
Ciągnie mnie. Myślisz, że może to być uczulenie?
Tak.
Nie wiem, nigdy mi nie dość. Czuję się jak wielka mysz.
- Nie wiem. - No cóż.
Urodziny Miles'a.
Wrócimy do tej pory.
Dobrze więc. To powinno starczyć.
Pewnie ich nie użyję. Na wszelki wypadek.
- Dobrze. - Świetnie.
Wiem, że o czymś zapomniałem. Co jeszcze?
Dobrze? Wygląda ładnie. Daj mi ramię.
Nie powinno trwać więcej niż kilka dni. Obiecuję jutro zadzwonić.
- Masz wszystkie numery? - Tak.
- Jedziemy. Dzięki, Buck. - Dbajcie o siebie.
- Jesteśmy bardzo wdzięczni. - Dzięki. Bardzo dziękujemy.
- Pozdrów ojca. Jedźcie pomału. - Poradzisz sobie.
Właśnie.
Nie do zdarcia.
Psiakrew!
Jest 7.:02 rano.
Słuchacie Nie-Musimy-Dziś-Pracować...
sponsorowanej przez Kobolowski Tires.
Chcesz najlepsze opony, odwiedź Chanice Kobolowski.
Tia!
Pamiętasz mnie?
Wujek Buck.
Ten wujek Buck.
Pijesz kawę?
- Głodna? - Nie.
Pewnie, że tak. Każdy lubi śniadanie. Trzeba zjeść porządne śniadanie.
Dobrze rozpocząć dzień.
- Gdzie pozostali? - Pozostali co?
Pozostałe dzieci.
Mają imiona. Miles i Maizy.
Czy Miles i Maizy już wstali?
Obudziłam ich.
No właśnie.
Jesteś głuchy? Powiedziałam, że nie jestem głodna.
To moja specjalność.
Raczej się zagłodzę.
Czy twoja mama wie, że pijesz kawę?
Nie piję, by ci zaimponować.
Doceniam to.
Czy masz jakiś powód, żeby mi to utrudniać?
Utrudniam ci?
Cóż, nie wiem.
- Jak się masz? - Kim jesteś?
Jestem twój wujek Buck.
- Mam wujka? - Niestety.
O rany!
Gotuje nasze śmieci.
Gdzie twoja siostra...
Jeszcze raz, nazywa się Maizy.
Przepraszam.
Musisz być głodny.
Specjalnie dla ciebie.
O mój Boże! Wsadził cebulę do jajek.
Sprawdzę co z Maizy.
Zrobię ci płatki, jak wrócę.
- Mogę cię o coś spytać? - Co?
Zawsze jest taka przyjemna?
Zawsze ma rano zły humor.
Chcesz mieć kołtuny we włosach? Przestań.
- Chcę żeby mama to robiła. - Mamy nie ma.
- Jest. - Nie ma.
- Pojechali z tatą do Indianapolis. - Nie pojechali.
- Dobrze, nie pojechali. - Pojechali?
Tak, a ja się wami zajmuję.
Ale ty nie umiesz prowadzić.
- Gdzie mieszkasz? - W mieście.
- Masz dom? - Mieszkanie. Wynajmuję.
- Jak zarabiasz na życie? - Różnie.
- Gdzie jest twoje biuro? - Nie potrzebuję biura.
- Gdzie twoja żona? - Nie mam żony. To długa historia.
- Masz dzieci? - Nie. To jeszcze dłuższa historia.
- Jesteś bratem mojego taty? - Jaki masz rekord w zadawaniu pytań?
- 38. - Jestem bratem twojego taty.
Masz więcej włosów w nosie niż tata.
- Miło, że zauważyłeś. - Jestem dzieckiem. To moje zajęcie.
To mój samochód.
Zawiązujesz sznurówkę?
- Kiedy mam cię odebrać? - Nie przejmuj się. Odwiozą mnie.
Mam polecenia. O której?
Czy naprawdę jesteś taki głupi? Powiedziałam, że mnie podwiozą.
Zawsze mnie podwożą.
Zadzwonię do szkoły, dowiem się o której i tu się spotkamy.
Dzwoń. Nie będzie mnie.
Jeśli mnie dzisiaj wystawisz, jutro...
odwiozę cię do szkoły w piżamie i odprowadzę cię do klasy.
- O czwartej, dobrze? - To niesamowite, że jesteśmy rodziną.
Pozbądź się much z nosa, a będziemy żyć w zgodzie.
Czy ktoś kiedyś cię tak skompromitował?
Nie.
- Myślisz, że mnie nie cierpi? - Bardzo.
- Czy to z powodu kapelusza? - Nie.
Wielu ludzi nie cierpi tego kapelusza. Złoszczą się, jak go widzą.
Opowiem wam o kapeluszu po drodze do szkoły.
Dobrze. Słuchaj, Buck.
Przez osiem lat robiłeś i zmieniałeś plany.
O czym ty mówisz?
Czy nie rozmawialiśmy o tym wczoraj?
O czym rozmawialiśmy? O mnie grającym rolę ojca!
Cieszę się, że możesz to zrobić dla brata. Bo dla mnie nie możesz.
Jak mógłbym to zrobić dla ciebie? Nie mamy dzieci.
O czym ty mówisz?
Buck, wiem, że myślisz, że ta praca jest bez sensu...
i że próbuję tobą manipulować i kontrolować cię...
oraz zrujnować ciżycie.
Muszę kogoś zatrudnić. Jest to ważne dla kompanii oraz dla mnie.
Jeśli mnie nie powstrzymasz, zatrudnię kogoś innego.
Daj mi tydzień na przemyślenie tego. Nie wiem jak długo tu będę.
Jeśli w ciągu tego tygodnia
zobaczysz kogoś, kto ci będzie pasował
zatrudnij go na pół etatu czy coś w tym rodzaju.
W ten sposób będę mógł podjąć decyzję, i zobaczymy co i jak.
Dobrze, muszę kończyć.
Pa, kochanie.
Jeszcze osiem.
Staraj się. Ruszaj się.
Pośpiesz się.
Czy pokój nie jest czymś wspaniałym?
Mikhail Gorbachev, najbardziej zaskakujący władca w niewoli...
porywa Manhattan...
ogłasza cięcia warmii sowieckiej...
Uśmiecha się i pozdrawia wraz z Ronaldem Reaganem...
Najlepszy tydzień na giełdzie od lipca.
Co ty na to, Karolu Marksie.
Chcielibyście się zamienić na obiady?
Zakryj uszy. No już.
Czy wiesz w jakim stanie musi być silnik, żeby tak głośno pracować?
Zadzwoń do mnie.
Słyszałeś kiedyś o regulacji silnika?
Słyszałeś kiedyś o rytualnym mordzie?
Nie rozumiem.
Jeszcze raz będziesz jej publicznie ślinić twarz i ci się to przydarzy.
- Zwariowałeś? - Możliwe.
- Omal mu nie urwałeś głowy. - Myślisz, że zauważyłby?
Moglibyśmy coś wyjaśnić?
To drapieżnik, a ty jesteś jego ofiarą.
- Naprawdę? - Pewnie.
- Skąd wiesz? - Kiedy byłem w jego wieku, sam
tak biegałem za dziewczynami.
Ładna buzia, problemy.
Wolałabym żebyś nie wtrącał się do moich osobistych spraw.
Twoi rodzice nie wtrącają się do twoich spraw?
Nie znają mojego życia osobistego.
- Znają Twiddle Dink? - Nazywa się Robak.
- Na imię, czy na nazwisko? - Na imię.
Jak ma na nazwisko?
Ty się nie powinieneś odzywać, Buck.
Nie, nie.
N-I-E. Nie patrz tak na mnie.
Przestań!
To nie w porządku.
Nie masz ulubionej lalki czy czegoś takiego?
Może weźmiemy twoją lalkę i ubierzemy ją w piżamę twojego taty?
Twój brat! Co z twoim bratem?
A pies? Znasz psa.
Nie możesz.
To nowy przepis. Tak jest.
Tak jest napisane w książce.
Nie możesz ze mną spać.
Czy ktoś mógłby odebrać?
Czy ja muszę tu wszystko robić?
- Tak. - Cześć kochanie, jak tam?
W porządku. Zarabiam na utrzymanie. Wujek Buck goni mnie do roboty.
Mówi, że od ciężkiej pracy wyrosną mi włosy na piersiach.
Przynajmniej uczę się zawodu.
To dobrze. Dziadek czuje się lepiej.
Przesyła ci uściski i całusy.
Powiedz mu, żeby się trzymał.
- Możesz mi dać wujka Bucka? - Dobrze, kurczaczku.
Mamo?
- Cześć. - Następnym razem...
czemu nie zatrudnicie mordercy, by pilnował domu?
Ten gość to żart.
Czemu nie zajmiesz się sobą, i dasz jemu zająć się sobą?.
Czemu systematycznie niszczy moje życie?
Kolejny minus to to, że się ślinię.
Obudzisz się myśląc, że zasnęłaś w bagnie.
- Mama dzwoni. - Dobrze. Już idę.
Wyszedł i zostawił Milesa i Maizy samych.
Poza tym pije.
- Umyłeś zęby? - Tak. Dotknij szczotki.
Mam kumpla który pracuje w laboratorium policyjnym.
Mógłbym mu dać twoją szczotkę do zbadania, żeby sprawdził
czy rzeczywiście myłeś zęby, czy tylko zmoczyłeś szczotkę.
Jeśli to prawda, to będziemy musieli zacząć myć zęby.
Co słychać?
- W porządku. Co u ciebie? - Dobrze, dobrze.
- Pewny jesteś? - Wszystko w porządku.
- Wszystko dobrze. - Dzieciaki w porządku?
Dzieciaki są świetne! Dobrze się razem bawimy.
Jak ojciec?
W porządku. Poprawia mu się. Dziękuję.
To dobrze.
Mam dobre przeczucie. Wyliże się.
Mam kilka pytań.
Masz interesującą kolekcję talerzy w salonie.
- Są stare? - Tak.
Są.
Gdzie można takie znaleźć?
W sklepie z antykami w mieście?
W Anglii.
Ile razy dziennie karmi się takiego psa?
A jak ty sądzisz?
4 lub 5.
Raz dziennie.
Tylko raz.
Co lubi pić? Wodę?
Tak, wodę. Trzymaj zawsze wodę.
Zostawiam otwarte klozety.
Tak.
Niebieska woda nie jest dla niego dobra?
To może być powód.
Nic takiego.
Tylko dziwny kolor na trawie.
Buck...
Chcę żebyś wiedział, że czuję się bezpieczniej wiedząc, że tam jesteś.
Bardzo dziękuję.
Dobrze, na razie.
Bob?
Cindy?
Otwórz.
Halo?
Zaczynam się wkurzać.
Przygotuj się. Idę.
No, już. Czy muszę cię przekonywać?
Otwórz się.
Tak jest.
Właśnie tak.
No już.
Nie chcesz chyba, bym cię rozwalił?
Otwieraj!
No już!
Wepchnę to w ciebie, czy ci się to podoba, czy nie.
No już!
No już, skurwysynu, otwieraj.
- Nie ruszaj się! - Kim jesteś?
- Cindy! - Jest w Indianapolis.
- Co robi w Indianapolis? - Jej ojciec miał atak serca.
Kim jesteś i skąd wiesz, że jej ojciec miał atak serca?
Jestem jej szwagrem.
Tak? Do kogo mówisz sprośności?
Do pralki.
Nie wiem jak jej używać, więc kopałem ją i przeklinałem
co nie jest takie znowu dziwne.
A pani myślała...
- Przepraszam. - Dobrze.
To zabawne.
Mieszkam naprzeciwko.
- Nazywam się Marcie. - Buck Russell.
Marcie Dahlgren-Frost.
Dahlgren to moje panieńskie nazwisko. Frost po mężu.
Znowu jestem samotna, ale nie pozbyłam się Frost.
- Myślnik podoba się ludziom. - Naturalnie.
Przyszłam zaprosić Cindy na lunch
ale skoro jej nie ma, masz jakieś plany?
Mam pełno rzeczy do roboty.
Może innym razem?
Będę tu tylko dwa dni.
Cindy powiedziała, że będzie to tylko dwa dni?
Nie mówiła dokładnie. Tak sądziłem.
Kiedy mój ojciec miał atak serca, nie było mnie przez trzy tygodnie.
Nic dziwnego, że Cindy nie zadzwoniła do mnie.
Do czegoś takiego potrzebujesz kogoś z rodziny.
Czekasz na seks?
Zamknij się!
Tia?
Czemu marnujesz kosmetyki? ldziemy grać w kręgle.
Nie idę grać w kręgle.
To świetny sport, i niemożliwe jest zajście w ciążę w czasie gry
jeśli rozumiesz, co mam na myśli.
Jesteś okropny. Raczej umrę, niż gdzieś z tobą pójdę.
- Będzie świetna zabawa. - Można wypożyczyć buty.
I złapać chorobę.
Już się siłowaliśmy. Ja wygrałem.
Znowu przegrasz.
Spróbuj.
Jakby ci się podobało spędzić następnych parę nocy zastanawiając się
czy zwariowany, bezrobotny wujek...
nie ogoli cię podczas snu?
Do zobaczenia w samochodzie.
No już.
Świetnie. To bal kręglarski.
Co się dzieje? Nigdy cię przedtem nie widziałem.
Znam wszystkich. Dlatego nazywają mnie "Kumpel".
Mogę ci kupić piwo? Pewnie jesteś studentką.
Pewnie cheerleaderką.
Wyglądasz na wysportowaną.
Spróbuj. Tak jest.
Lubisz samochody terenowe?
Mam nowiutkiego Bronco na zewnątrz, na parkingu. Czerwony.
Chcesz się przejechać?
Gdyby celem gry było uderzyć piłkę tak,
żeby nie trafić w żaden kręgiel...
byłabyś mistrzynią świata.
- Naprawdę? - Naprawdę.
Gardło mnie boli. Nie mogę mówić.
Mam na to lekarstwo.
Nie grasz?
Na pewno nic nie trafisz, jak będziesz tu siedzieć. Ruszaj się!
Wynoś się!
Gdzie byłeś, palancie?
Siadaj. Poznaj moją siostrzenicę.
Tia, to Rog. Rog, Tia.
Jak się masz? E. Roger Coswell.
No już, nie ugryzie cię.
Dobrze. Nie znikaj bez uprzedzenia.
Szukałem już twojego trupa w bagażnikach.
Przepraszam. Jestem na przedmieściach, pilnuję dzieci brata.
Są przesłodkie.
Art Linkletter miał rację. Dzieci mówią najokropniejsze rzeczy.
Jest Chanice?
Jestem dziś sam.
Chcę jej nagadać za to, że nie chce za ciebie wyjść.
Gdyby za ciebie wyszła, mógłbym cię znaleźć.
Musimy obgadać interesy. Nie mogę cię znaleźć.
Przejdźmy do biura.
Przepraszamy. Chodź, gaduło.
- Miło panią poznać. - Zawsze będę to wspominać.
Miły dzieciak.
- Jimmy Bean dzwonił. - Tak?
Przyjeżdża w piątek na zimowe wyścigi do Burlington Park.
Mówi, że to łatwizna, łatwy zarobek. Wisi tobie i mnie.
Mówi żeby się zjawić godzinę przed rozpoczęciem, to nam powie.
Pomyśl, Buck. Ta wygrana załatwiłaby ci cały rok.
Może się uda.
Zobaczymy się w piątek.
Dzięki, Rog.
Uważaj na Sterno, dobrze?
Uważaj na palce.
Co to jest "Chanice"?
To coś, co się kręci czasem koło Bucka.
Twoja dziewczyna?
Przyjaciółka.
Masz się z nią ożenić?
Rozmawialiśmy o tym.
Może jakbyś się ożenił, przestałbyś być takim palantem.
- Cygaro? - Nie, dziękuję.
- Daj znać jak zmienisz zdanie. - Dobrze.
Przygotuję je dla ciebie.
To różnica między chłopcami a mężczyznami.
Pomału.
Dobrze.
Wszystkiego najlepszego!
Mam nadzieję, że jesteś głodny.
Szkoda, że nie widziałeś tosta. Ledwo się zmieścił w drzwiach.
Obwieszczenie. Klaun się spóźni.
- Co za klaun? - Mama Milesa zatrudniła klauna.
Nie lubisz klaunów?
Kiedyś lubiłem. Teraz mnie nudzą
aż mi się chce rzygać.
Kamizelka, kwiat. Pieprzyć. To wszystko co dostaną.
Jestem klaun Pooter.
Dzieciakom się spodoba.
Ja cię nie zamówiłem. To moja szwagierka.
Jej nie ma. Ja jestem wujkiem.
- Jestem Buck Russell. - Przykro mi, że się spóźniłem.
Byłam na całonocnym przyjęciu dla dziewczyn.
Chcesz usłyszeć dowcipy?
Jestem facetem!
Piłeś coś dzisiaj?
Myślę, że tak.
Ty co, święty? Nie ruszasz tego?
Nie, ale nie piłbym, gdybym miał zajmować się dziećmi.
Nie muszę tego słuchać. Wiesz, kim jestem?
Jestem bogiem wśród klaunów!
Wsiadaj do swojej myszy i wynoś się.
Pozwól, że ci coś powiem, skurbczyku
kłamliwa kupo gnoju.
Chodźmy do samochodu.
Czemu?
Co masz na myśli "czemu"?
Nie teraz.
W porządku.
Nie jest w porządku.
Czemu nie?
Jeszcze się nie czuję w porządku.
A będziesz kiedykolwiek?
Nie rozumiem dokąd jedziemy.
Mówiłem ci 25 razy. Jedziemy odebrać Tię.
- Jest u cheerleaderek. - Tak mówi.
Od kiedy cheerleaderki mieszkają w lesie?
Odwiozę cię do domu.
Nie chcę jechać do domu.
Dobrze się czuję.
Na pewno?
Naprawdę.
Psiakrew!
Hmm.
Brakuje im chearleaderek.
Co tu robisz?
Szliśmy na lody. Myślałem, że pójdziesz z nami.
Mówiłam, że będę w domu o 1 0. Nawet nie ma dziewiątej.
Nikt o tym wspomina. Myślałem, że może z nami pójdziesz.
Może twój "Robak" chce z nami pójść. Może zakopiemy topór wojenny.
- Wiesz, o czym mówię, Robak? - To topór?
Coś w tym rodzaju.
Mam w samochodzie, jeśli chcesz zobaczyć.
- Dam sobie siana. - W porządku.
Lubię go mieć. Nie wiadomo, kiedy będzie potrzebny.
Coś się może wydarzyć.
Na przykład, ktoś się napił...
i ma właśnie odwieźć ukochaną osobę do domu.
Wtedy lubię wiedzieć, że go mam.
Nie żeby zabić. Tylko uszkodzić.
Obciąć trochę z ramienia.
Z łokcia. Ogolić trochę mięsa
z kolanek.
Masz obydwa kolana?
Lubię trzymać naostrzoną. Ostra jak brzytwa.
Mam opinię kogoś, kto potrafi obrzezać komara.
Nie jesteś komarem, Robak?
Zaczekaj.
Robak. Komar.
Jest jakieś podobieństwo?
Chyba jest.
Rozumiesz, o czym mówię?
Chyba nie. Zaraz wracam.
Przykro mi.
Myślę, że powinnaś iść.
Nie chcę by atakował mnie siekierą.
On tylko gada.
Proszę!
Chodź tu! Chcę ci to pokazać.
Może później.
Wyjeżdża za parę dni. Wyluzuj się.
Zemszczę się.
To głupota podczas epidemii grypy.
Założę się, że to z językiem.
Tylko patrzę.
Następny.
Pójdę pierwszy.
Będziesz miał więcej czasu żeby się rozluźnić.
Dzień dobry.
Jestem Anita Hoargarth.
Buck Melanoma, pryszcz Moley Russell.
Nie jej pryszcz. Pryszcz.
Jest moim guzem, moją naroślą, moim wypryskiem.
Jestem "Wujek Pryszcz".
Po prostu Buck "Pryszcz" Russell, tak mnie nazywają.
Albo Melanoma. Tak też.
"Melanoma" idzie.
Przepr... Wujek Maizy Russell. Jestem jej wujkiem.
Jej matka zaplanowała. tę konferencję.
Jestem zastępcą dyrektora,
jak pewnie się zorientowałeś po napisach na drzwiach.
- Te drzwi? - Zewnętrzne drzwi!
Zewnętrzne drzwi. Bo na tych nic nie ma.
To wystarczy.
Przepraszam.
Byłam nauczycielką przez 31.3 lata
i w tym czasie widziałem wiele problematycznych jaj.
Nzywam ich jajkami, bo na poziomie szkoły podstawowej...
nie mamy do czynienia z całkowicie rozwiniętymi jednostkami.
Widzę takie złe jajo kiedy patrzę na pana siostrzenicę.
Jest próżniakiem, marzycielką
głuptasem i gadułą.
Szczerze mówiąc,
nie sądzę, żeby traktowała
swoje życie i naukę poważnie.
Ma sześć lat.
To nie jest wystarczający powód! Codziennie słyszę tę wymówkę.
Nie chciałbym mieć do czynienia z sześciolatką, która nie jest marzycielką.
A z pewnością takiej, co poważnie traktuje naukę.
Nie mam stopnia naukowego. Nie mam nawet pracy.
Czy ktoś ma jakąś historię do opowiedzenia?
Mój wujek podgrzewał moje skarpetki w kuchence mikrofalowej
a pies wymiotował na kanapie przez godzinę.
Poważnie? Czemu twój wujek podgrzewał skarpetki?
Nie potrafi uruchomić pieprzonej pralki.
Bluźnierczyni!
Wszystkie są dobre
zanim wysuszona, pustogłowa osoba jak pani
uziemni je i przekona że są bezwartościowe.
Jeśli tylko usłyszę, że podniosła pani głos na moją siostrzenicę...
lub na inne dziecko, znajdę panią.
To drobne. Niech pani jedzie do miasta
i złapie szczura, by zdjął to pani z twarzy.
Dobrego dnia.
Następny.
Ach tak!
Cześć, Chanice. Tu Terry.
Walt Bern...
Załap się wreszcie. Nazywa się Bernstein.
Zapomniałem dać ci numer. Nie złość się.
Mam nadzieję, że ktoś wie co oni tu robią.
Chanice? Buck.
Nie cierpię tych maszyn.
Dzwonię tylko, żebypowiedzieć, że tęsknię.
Pewnie w to nie wierzysz, ale to prawda.
Nie, nie piłem nic.
Dużo o tobie myślę
i o naszych rozmowach w ciągu ostatnich tygodni.
Ciągle myślę o tobie
i o tych dołeczkach na twoim tyłku.
Dołeczki.
Jak na nie mówiliśmy?
Prawy był Lyndon a lewy Johnson.
Nie, to twoje cycuszki.
Nie, cycuszki były Minnie andMickey. Pamiętam przez Disney World.
A Felix to była twoja...
Cholerne dzieciaki!
Dobrze, chodźcie, wejdźcie do domu.
Czemu robicie tam tyle hałasu?
Powinniście być w domu!
- Kto wypuścił kota? - Nie mamy kota.
No już, wyłaź.
Sio!
Otwieraj.
Halo?
Cześć. Mogę mówićz Buckiem Russellem? Tu jego przyjaciółka.
Chanice Kobolowski.
Przykro mi, Chanice. Nie ma go tu teraz.
- Możesz mi powiedzieć kiedy będzie? - Wyszedł z Marcie.
Mieszka naprzeciwko.
Zwykle wracają późno.
Chcesz zostawić wiadomość?
Nie.
Żadnej wiadomości.
Gorąco!
- Czy jest tu duży, seksowny mężczyzna? - Nie pozwól by to była prawda.
O mój Boże! Co tu robisz?
Pralnia. Jak wygląda?
Pralka ciągle zepsuta, więc myślałem, że użyję kuchenkę.
Zbombarduj je. To je nieźle rozgrzewa.
Zabija bakterie oraz smrody przez nie spowodowane.
Nie wiesz, co robisz.
Jesteś śmiertelnie znudzony. Potrzebujesz opieki dorosłych.
Przepraszam?
- Chodź. - Nie chcę tańczyć.
Nie mam ochoty. Nie jestem tancerzem. To śmieszne.
Nie idę, jak ty nie pójdziesz.
Dobrze. Jeden taniec. To wszystko.
Naprawdę muszę się zdemrznąć...
Jeden taniec. To wszystko.
Co to?
No już. Pies się przygląda. Co robisz?
Czy to dirty dancing?
Czy to w tym łapiesz dziewczynę za szyję i dajesz nura?
Pamiętasz to?
Zanurzenie.
Krwawię?
Odczepisz się?
Cześć!
Mówię poważnie.
Świetna zabawa, nie sądzisz?
To moja dzisiejsza gimnastyka. Serce bije jak u królika.
Cześć, Chanice.
Niespodzianka!
- To... - Marcie.
Tak, Marcie. Mieszka naprzeciwko.
- Przyszła... - Zamknij się, Buck.
To dobry pomysł.
Czy to z nią byłeś wczoraj wieczorem?
Co? Nie wychodziłem wczoraj wieczorem.
Naprawdę! Mówię prawdę.
- Ty skurwysynu! - Nie mów tak.
Nie odchodź. Chanice!
Chodź tu!
Chodź kochanie.
Zaczekaj!
Daj mi wyłumaczyć.
Chanice, ostrzegam cię. Rujnujesz podjazd.
Przestań!
Kocham cię!
Co jej odbiło?
Idź lepiej do domu. Dobrze Marcie?
Weź płyty. Impreza skończona.
Pójdę do domu i zaczekam na faceta z Federal Express.
Dobranoc, wujku Buck.
Dobranoc, kochanie.
- Wujku Buck? - Tak?
- Masz chwilę? - Dużo chwil.
Skoro mój dziadek czuje się lepiej, chcę pójść gdzieś jutro wieczorem.
Możesz wariować jak wyjadę. Do tej pory nie wypuszczam cię.
- Nie możesz po prostu być fajny? - Masz na myśli ustępliwy.
- Porządny! - Masz na myśli ślepy.
Komu chcesz zaimponować? Moim rodzicom?
Ile razy tu byłeś, odkąd się przeprowadziliśmy?
Wcale, aż utknęli w gównie.
Świruj przy rodzicach.
Tak?
Zły dzień?
To przykre, kiedy ktoś ci namiesza w życiu.
Ostatnia szansa.
Proszę bardzo.
Trochę dla ciebie, trochę dla mnie.
O rany!
Ludzie kiedyś mówili do mnie: "Buck, szczęściarz z ciebie.
Gładko ci idzie".
I tak było.
Mówili: "Człowieku.
Nie masz dzieci, żony.
Nie masz biurka ani biura.
Nie musisz się martwić szefem".
Mieli rację.
Tylko teraz, Perce
nikt już tego nie mówi.
Ha.
Ale
jutro będzie lepiej.
Zawsze jest.
Bo jutro, idziemy na tor
wygramy szmal, kupę szmalu.
Zarobić kupę forsy.
Chcesz precla z tym piwem?
Wujek B. pojechał cię odebrać ze szkoły.
Powiedz mu jak wróci, że przegrał. Dobrze?
Co przegrał?
Powiedz mu. On będzie wiedział. Zobaczymy się w niedzielę.
- Jaki jest dzień? - Piątek.
- Wiesz co to znaczy. - Wielka impreza.
Bez jaj.
Wujek B. jest w domu.
Tia? Tia!
Widzieliście Tię?
Zwiała.
Obiecała mi, że was dziś przypilnuje.
Obiecała!
Czy któreś z was umie dotrzymać obietnicy?
Wy dwoje umiecie.
Mam coś ważnego do załatwienia dziś wieczorem.
Tak zarabiam na życie.
To dla mnie bardzo ważne. Cały rok od tego zależy.
To może nic nie znaczyć dla waszego taty, ale to moje utrzymanie.
Nie mam wyboru. Nie obchodzi mnie, co powiedzą wasi rodzice.
- Muszę was zabrać ze sobą. - Dokąd?
Na tor wyścigowy.
Proszę. Musicie iść do łazienki?
- Na pewno? - Tak.
To będzie zabawa. Piękne konie, interesujący ludzie.
- I wygramy dużo pieniędzy? - Może.
To nie jest powód, dla którego ludzie tam chodzą.
Chodzą z powodu pięknych koni
kolorowych dżokejów i...
Robak odebrał Tię?
Powiedziała, że jedzie na imprezę.
Powiedziała, że wróci w niedzielę. Pewnie zostaje na noc.
Wskakujcie. Zapnijcie pasy.
Niech się bawi! Jest już duża i wie co robi.
I tak nikogo nie słucha.
Cholerne dzieciaki.
Tak? Kobolowski Tires.
Cześć, to ja.
Jeszcze nie złapałeś?
Nie chodzi o mnie. Mam kłopot.
Potrzebuję by ktoś przypilnował dzieci.
Powiem ci czego potrzebujesz.
Twój kumpel od koni jest w mieście i musisz jechać na wyścigi.
Spotkałam Roga, i wszystko mi powiedział.
Był na tyle bezczelny, bypoprosić mnie o pożyczkę.
Nie możesz zabrać dzieci bo zamierzasz oszukiwać na torze?
Jesteś zbyt religijny?
Miałem je już w samochodzie.
Możemy zapomnieć o osobistych sprawach?
Tia zwiała. Miałem ją odebrać po szkole.
- Nie byłojej. - Uciekła?
Chyba. Nie wiem.
Ma 15 lat. Jest wkurzona.
Pomieszana. lmuszęją znaleźć.
Możesz mi pomóc?
Nie wiem co robić.
Dobrze, pomogę ci, skoro chodzi o dzieci.
Bo jeśli chodzi o nas
to skończone.
Jeśli tak musi być.
- Niedługo będę. - Dziękuję.
Przykro mi.
Samochód ci się pali.
Nie, to tylko olej.
Szukam imprezy, powinna gdzieś tu być.
Jest na Totowa Lane.
Moja siostrzenica tam jest.
- Nasz syn też. - Dzieci!
Nie powinieneś tam iść w tym kapeluszu. Zabiją cię.
Naprawdę? Dziękuję za radę.
Mam was pilnować.
Cześć. Jestem Chanice Kobolowski. Jestem przyjaciółką Bucka.
Mogę zobaczyć twoje prawo jazdy?
Tak.
Pewnie. Dobry pomysł.
Czekaj. Mam.
Patrz.
- Wyjmij. - Wyjąć?
W porządku?
O co chodzi?
Idę. Co słychać?
Dobrze się bawisz?
Widzieliście Robaka?
Jestem wujkiem Tii Russell. Znacie Tię?
Nie? Jest tu nowa. Jestem jej wujkiem.
Nie widziałeś Robaka?
Miły gość.
Hej, wracaj tu z tym!
Co słychać? Widzieliście Robaka?
Niezła muzyka.
Kto to, Grass Roots? Żartuję tylko.
Przestań.
Co to jest, u diabła? lmpreza!
Bawmy się. Widziałeś Robaka?
Widziałeś Robaka? To niezłe.
Tak trzymać.
Nieźle.
Co słychać? Przepraszam.
Tłok, co?
Nie chcę tego robić.
Wyluzuj się.
Cześć, młodzieńcze. Jestem Buck Russell, wujek Tii.
Widziałeś Robaka? Nie? Szukam go.
Jesteś wujkiem Tii? Naprawdę?
Daj mi to!
Weź mój kapelusz!
- Nie wspominaj nic o tym. - Dobrze, dziadku.
Nie widzieliście Robaka? Wszyscy go znają, fajny gość.
Przepuść mnie, dobra? Twoja matka wie, że to robisz?
Ten pokój jest zajęty.
- Chcę iść. - Nie, nie chcesz.
Jak te drzwi się otworzą, przykopię komuś!
Słyszałeś?
Miałeś rację.
Stało się wszystko co powiedziałeś, że się stanie.
Nie chcę o tym rozmawiać. Chcę cię tylko zabrać do domu.
Czy to podstęp?
Nie.
Wiesz co się stało?
Tak.
Powiesz o wszystkim moim rodzicom?
Nie.
Dzięki.
Trułem ci cały tydzień co masz robić ze swoim życiem.
Zorientowałem się, że może ktoś powinien mi truć.
Pewnie jestem ostatnim facetem na świecie któremu chciałabyś pomóc
ale przydałaby mi się rada co do Chanice.
Bujamy się
razem jakieś osiem lat.
Może ty mi powiedz co jest ze mną nie tak.
Tak wspaniale mi szło zdobywanie twego szacunku i podziwu.
Nie rozumiem czemu nie wychodzi mi to z Chanice.
Wiesz, jest
taki palant w rodzinie
który cię bardzo kocha.
Przykro mi.
No już.
Nie ma sprawy.
Cieszę się, że znowu się znamy.
Zrobiłeś coś Robakowi?
O mój Boże!
Co zrobiłeś?
Ty półgłówku! Mogłem się udusić!
Wiesz co bym chciał żebyś zrobił?
Zrobisz nam obu przysługę. Przeproś damę.
Przepraszam!
W porządku, dupku?
Przepraszam!
Nie wiem czy ci wspominałem, ale jestem dentystą amatorem.
Jest.
Przepraszam.
Wypuść go.
Tak? To było nieszczere.
- Naprawdę mi przykro. - Jestem pewny.
- To prawda. - Proszę.
Nie chciałem nikogo skrzywdzić.
Proszę.
Przykro mi.
- Powinniśmy? - Tak.
Tak? Tylko się pokaż jeszcze raz, a skopię ci dupę!
Tchórz! Już nie żyjesz!
Psiakrew.
Zaskarżę cię!
Chodź tu po mnie!
Zaskarżę ciebie i twoją rodzinę!
Dobra, kolego, czas na lekcję golfa.
Mój tata jest prawnikiem!
Mały kijek.
Co robisz?
Masz z bani, zaskarżę cię!
Będziesz goły! Łap mnie!
Tłusty durniu!
Tak jest!
Skurwysyn! To bolało!
Wcale mi nie przykro.
Nie jest mi przykro!
Co ty w nim widzisz?
Nie mogę tego pojąć.
Nie musisz odpowiadać.
Doceniam, że się przyznałaś. Dziękuję.
Moje kłopoty z Buckiem są poważniejsze
niż nieporozumienie z sąsiadką.
Nie sądzisz, że on cię kocha?
Jeśli tak, nigdy o tym nie mówi.
A gdyby powiedział?
Podejrzewałabym, że potrzebuje nowych opon.
Poważnie.
To miło, że chcesz o tym rozmawiać.
Ale nie rozumiesz o co chodzi.
Buck jest czarującym mężczyzną, który chce pozostać chłopcem.
W moim wieku, to nie nadaje się na związek.
Myślę, że byłby z niego wspaniały ojciec i mąż.
- Tak? - Tak.
Moja siostra i brat uwielbiają go.
Zmienił się od kiedy tu jest.
Naprawdę się zmienił.
Jest odpowiedzialny, troskliwy
czuły
i optymistyczny.
- Energiczny. - Energiczny i przyzwoity.
Miły i...
I skromny...
i uczciwy i szczery.
Poczucie humoru.
Ma świetne poczucie humoru.
Czy on cię do tego namówił?
Nie!
To moje własne obserwacje.
- Taki naprawdę jest. - Tak?
- Naprawdę? - Tak!
To do niego niepodobne.
Chodź zobaczyć.
Cześć, kochanie.
Kawa gotowa?
Trochę spragniona.
A swoją drogą, powiedziałem ci, że cię kocham
i nie chodziło o opony.
Chodziło o hamulce, pamiętasz?
Czy nie są słodkie?
Ten jest bystry. Będzie mi ich brakować.
Są śliczne. Co się stało z tobą?.
Recesywny gen, co 9 pokoleń.
Mi się trafiło tym razem. Tragiczne.
Nie jest takie straszne?
Co?
Dom, rodzina, dzieci.
Było świetnie. Znakomicie.
Powinniśmy byli to zrobić dawno temu.
Są.
Co robimy?
Twoja mama
i siostra muszą
o czymś porozmawiać.
Więc będziemy bardzo cicho.
Może więc zapniemy to na guzik...
i na suwak
i na zamek.
Nie mogę rozmawiać. Wyrzucę klucz.
Będzie całkiem inaczej, obiecuję.
Kocham cię.
Cholera!
- Pa. - Pa, wujku Buck.
Mogę wyjść?
- Idę! - To ciężkie.
Pa, Chanice.
Dziękujemy, Buck.
Może spotkamy się na kawie, jak będę znowu w mieście.
Było świetnie. Wiem, że to idiotyczne.
Zostawiliśmy bałagan. Próbowaliśmy. Nie jesteśmy w tym dobrzy.
- Co? - Idziemy do domu. Nie umieramy.
Żegnam się. W porządku? Miły gość!
Powiedz sąsiadom, że przepraszamy za to na podjeździe.
- Dostanie służbowy wóz w poniedziałek. - Akurat!
- Jest dobry na jakieś 200,000 kilometrów. - Szkoda, że ty nie.
Bardzo zabawne. Widzicie, z czym mam do czynienia? Nie jedź szybko.
Więcej ci nie pomagam z mandatami.